Friday, January 3

Svefnleysi


eða; prósinn um Sexleitið


Klukkan er sex að morgni, ég á að vakna til vinnu eftir rúman klukkutíma.
Því miður vaknaði ég aðeins of snema, eða um eittleitið eftir rétt um tuttugu mínútna svefn.
Ég reyndi öll möguleg tiltæk ráð til þess að sofna í friði, en allt kom fyrir ekki.
Það er á morgnum eins og þessum sem maður liggur örmagna og glápir á loftið og veltir því fyrir sér hver í fjandanum maður er í alvörunni.
....
Klukkan er kortér yfir sex, ennþá skemmri tími til vinnu.
Afhverju er mannfólkið, þessi skrímsli sem við getum verið, svona viðkvæmt? Afhverju viljum við ást? Afhverju viljum við fjölskyldu? Einhvern til þes að halda okkur félagsskap á föstudagskvöldi, taka um okkur og segja að allt verði í lagi?
....
Tuttugu mínútur yfir og enn ekkert svar.
Ég heyri vinnuna rífa í hnakkan á mér og klóra niður hálsmálið.
Bækurnar í hillunum ræða hver við aðra um geðheilsu mína:
How to be happy eftir T.Wolfe; Ég held að hann sé með minnimáttarkennd...
Lord of the Rings trílógían í kór; við höldum að þetta sé allt saman hringnum að kenna, losaðu þig við hringinn...
Ljóðasafn Einars Benediktssonar; Mig dreymir um eina alveldis...
How to be happy eftir T.Wolfe og Lord of the Rings trílógían í kór; ÞEGIÐU!!!!
....
Hálfsjö- það er byrjað að rigna fyrir utan. Oh.. Einn af þessum dögum....djö....guðsvoluðu dögum..
....
Fimm mínútur yfir hálf. Ætli sjötuga sálfræðibókin hafi rétt fyrir sér? Er ég með minnimáttarkennd? Fyrir hverjum? Er hún kannski að tala um nagandi óvissuna og vanmáttartifinninguna sem hafa fylgt mér frá blautu barnsbeini,eða er hún kannski að tala um ótæpilega áfengisneyslu mína?
Nei!! nú skil ég gömlu skrudduna....
....
Þrjátíu og sjö. Og ég er orðinn leiður á að liggja hér og láta bækurnar í kringum mig sálgreina mig. Verst að helvítið hefur rétt fyrir sér! Ok...Ok...
Kannski hef ég minnimáttarkennd en ég er þó fyrstur til þess að viðurkenna það. Bara að hún komist ekki að því.
....
Þrjátíu og níu. -Kannski væri bara jafnvel betra ef að hún nú bara vissi!
Hún féll nú kylliflöt fyrir gaurnum sem á eftir að spila spunaspil til fertugs. jæja þá....
Hann var hávaxinn, ungur og sætur. Ég get ekki keppt við það, orðinn eldgamall langt fyrir aldur fram.
....
Fjörutíu og níu. Strætó var að keyra framhjá.
HAHA!
Það þýðir að ég komist út bráðum. Nóttin er að verða búin. Sem þýðir að ég þurfi að fara núna eftir hálftíma eða svo ... djö
....
Fimmtíu og fimm. *gisp* má ég ekki hringja mig inn veikan?
Hvað á ég mikið af veikindadögum eftir?
Ég á ekki eftir að nenna að standa við færibandið í allan dag ... ætli einhver vilji leysa mig af?
Kannski ég ætti að hella uppá kaffi og meððví og hugsa þetta eftirá.
....
Sjö. Og ég nenni ekki á fætur.
Ætli nokkur tæki eftir því ef mig vantaði?
Augun þrútin, vilja ólm komsat í frí.
Kannski að ég ætti að bregða mér í sturtu til að vakna? ...gæti virkað
....
Sjö og fimm mínútum betur og ég er farinn og snúinn aftur.
Ég er glaðvaknaður, engin sturta samt.
Ég rann í bleytuni á gólfinu og var næstum dottin á höfuðið.
Þessi nærdauði ætti að halda mér *gisp* vakandi *gisp* þartil...æi... uh aftur í sturtu.
....
Kortér yfir sjö og kaffið tilbúið. Mogginn til reiðu og allt í... afhverju er ég bara með sunnudagsblaðið?
...kannski útaf því að mogginn er bara að fíflast...?
...uh, kannski ekki, hvaða dagur er í dag?
hver andskotinn gengur eiginlega á? ah
jú það er föstudagur. Ég verð að fá mér dagatal ...og svefnlyf á kvöldin
...þetta gengur ekki..

Thursday, January 2

2003


jæja.. vesen... kasski
meira seinna

Sunday, December 29

Karótín, Kreatín, Kristín og Mamma þín.



já.. þetta var nú aldeilis merkilegt fyrir litla rauðhausinn, (mig) það var aldeilis farið illa með mig á laugardagsmorguninn.
jú.
einhver beygla sem móðgaðist við mig ölvaðann á barnum ákvað að sparka framan í mig. og er ég nú með sprungna vör sem líkir mig við blöndu af Axl Rose og karakterinn hans Mickey Rourke úr Barfly, Henry Chinaski sem er byggður á Charles Bukowski, sem var prince charming sjálfspíslarhvatarinnar.

ég gat ekki farið að berja til baka, þetta var stelpa! hvað er málið eiginlega?
er maður hvergi orðinn óhultur?

hér á árum áður gat maður þekkt skítseiðin útúr hópunum, þeir voru þessir með flóttalegu augun, stóru digru, brúnaþungu gaurarnir með "Mamma elskar mig ekki" tattúverað á handlegginn.
Nú í dag geta litlir meinlausir stónerar eins og ég ekkert farið án þess að Glæpaömmur, Litlar sætar stelpur og Hagfræðingar ráðist á mann og annað hvort safni liði til þess að ráðast á mig (sem svipar til þess að safna liði til þess að berja hundinn sinn, ég er ekki ofbeldisfullur maður), reyni að selja manni tryggingar, eða stingi af með eitthvað sem ég gæti ekki gefið..
þetta er orðið að heljarinnar hörmungarborg.

ég hélt minn veg eftir að hafa rifist við manneskjuna, alblóðugur í framan og réðist ég að þá niðurstöðu að nú væri gott að fara á slysó.
sem og ég gerði.
og verð ég að segja að það var fucking waste of timeþar voru jú að vanda sætar ritaradömur (ekki bara slef heldur blóðugt slef) og hvern hitti ég þarna, jú bassaleikarann minn, sem að er einnig í annari hljómsveit, og þar var hinn gítarleikarinn laminn af dyraverði, við komumst að þeirri niðurstöðu að við hlytum að vera aumingjalegasta hljómsveit kvöldsins og trommarinn væri örugglega dauður einhverstaðar, þar sem við hittumst á slysó í góðum partýfíling.

ég beið á slysó í 2 fucking tíma, eftir því að einhver fávitaleg læknadrusla helltis saltvatni uppí mig, sagði mér að fara og rukkaði mig um kr 3070 fyrir, ég hefði getað taxað heim, soðið salt, vaskað á mér smettið með því og sagt sjálfum mér að fara fyrir minni pening og á skemmri tíma

ég er alveg rosalega pissed off yfir þessu, ég get ekki drukkið nema í gegnum rör fyrr en á 5ta glasi vegna sársauka og ég er ekkert að meika þetta rugl.

Cherchéz la femme!!!
L'Amour Est un Chien de l'Enfer!!!
Je suis un grad pomme de terre, managé paisan avec moi?


ég er ekkert að nenna meiru.
fylgist með fyrir framhald.

Hans blóðuglegheit