Still coming down man..
Í gær drakk ég mikið kaffi, sem að ég held að ég þurfi ekki að segja neinum sem las greinarnar hér að neðan..
Fjölskyldan gerði það sem allar góðar fjölskyldur á okka yndisfagra white-euro-trash Íslandi eiga að gera, reifst.
Reifst og slóst og læti, Llíbakrújs og naggöl, ég var ekki að meikaðetta og fór og gisti hjá yndislegum vinum mínum sem búa niðrí bæ, í einskonar kommúnu, nema bara í stað frjálsra ásta er nintendo stundað...á leiðinni þangað kom ég við hjá Ómari Heimabíókalli og villtuvinnamilljóner, og fékk að skrifa á mig sígarettur... en áður en þangað komið, þar sem ég fór útúr strætó á Miklubrautinni (gegnt landspítala) þá var öskrað á mig af geðsjúklingi sem sat í strætóskýlinu hinummegin við götuna.... hafði víst sloppið út af deild 30 og eitthvað og setið þarna og öskrað í 30 ogeitthvað mínútur... skttir ekki máli, ég fór og fékk mér sígó og spilaði nintendo
en þegar ég hafði legið á sófanum í þrjá tíma, með níðþungt teppi og kött sem ýmist hvæsti eða gerði sig tilbúinn að merkja mig sem sitt svæði rann svolítið upp fyrir mér
eða eins og Earl vinur minn sagði það
og það eru skilaboð dagsins.
"ef kettir ónáða ykkur í svefni, búið ykkur til hanska..."
*tekið skal fram, gagnhvart öllum dýravinum að ég er bara að grínast, ég myndi aldrei fara að leika mér svona að matnum.
**tekið skal fram að þetta var líka bara djók, mér þykir vænt um ketti, eins og öll dýr og borða ekki ketti, heldur ber virðingu fyrir þeim, ég gæti aldre borðað kött. Ég myndi aldrei fara svona með heimskt dýr....
